Sunday, January 2, 2011

26


دوباره کوچکم
و امشب که چهار ستون دنیا بلرزد سهم من کوچک
عروسکی پارچه ایست
عروسکی که به سادگی تمام "عروسک من" نامیده ام
دوباره کوچکم
و اتاق کوچک بالای پله مان اتاقی جادویی است
کش می آید و تمام دنیا را میان چهار دیوار ساده اش جا می دهد
دوباره کوچکم
و درخت شاهتوت باغ پدربزرگ
بزرگترین درخت دنیاست
و شاهتوتهایش به بزرگی انگشت های من است
انگشت کودکی من
دوباره کوچکم
و شیرینی های دورنگ مادر
خوشمزه ترین شیرینی دنیاست
و فر کوچک سبزمان بهترین فر دنیا
دوباره کوچکم
پدر نقاش است
تابلوهای کوچک طلایی اش
زینت زنان شهر
دوباره کوچکم
و برادر تازه ام
از بهشت برایم عروسک آورده است
و من نمی پرسم چطورممکن است؟
در ذهن کوچکم
همه چیز ممکن است
...
دوباره کوچکم
و خواب می بینم
بزرگم

مریم
12دی89
آمریکا

پی نوشت: این سه شنبه که بیاید بیش از ربع قرن است زنده ام. گاهی بزرگی این حقیقت کوچک نفسم را می گیرد





Monday, December 20, 2010

نار


سالها پیش
با آخرین برگهای زرد پاییز
به دیدنم آمدی
با دو گله آتش خندان در چشمهایت
و برایم انار دان کرده آوردی

دور ناخونهای کشیده ات هنوز سرخ بود

نشستی و ذوق کوکانه ام را تماشا کردی

من دانه های انار را مزمزه می کردم
و تو
در گوشم قصه می گفتی
قصه دخترکانی که دلشان انار بود
و عاشق که می شدند

انار دلشان ترک برمی داشت

من آنروز هر کلمه داستانت را
با دانه ای انار فرو دادم

و داستان تو
شد داستان من

شد افسانه شب یلدای من

نشسته ام به دانه کردن انار

و به دخترک نداشته ام فکر می کنم

می دانم شبی خواهم نشست
و انار دانه کرده در دهان دخترکم خواهم گذاشت

و در گوشش افسانه خواهم خواند

افسانه دخترکانی که دلشان انار بود

و عاشق که می شدند
انار دلشان ترک برمی داشت

مریم
30آذر89
آمریکا
پی نوشت: یلدا شب زایش نور است. شب زایش امید.شب یلداتون خوش و مبارک باشه. اگر انار زیبای ایرانی خوردید من رو هم یاد بکنید که این انارهای اینجا بدجور پوست کلفتند و بدقواره!
پی نوشت دو: نقاشی مسیح است در آغوش مریم مقدس با یک انار در دست! با یک تیر دونشان می زنیم. میلاد مسیح هم مبارک

Wednesday, December 15, 2010

ثار الله


می گویند دیوانه ایم
پس از هزار سال هنوز اشک میریزیم
اما تو می دانی و من
سیاهروزی ما
از خون خداست که بر زمین ریخت
هزار سال گذشت
هزار سال گذشت و زمین
به تاوان خونی که بر دامنش نشست
به خود می پیچد
و آسمان
آتش می بارد
هزار سال گذشت
و داغ نشسته بر دل بهشت
هنوز تازه است
پس ببار
شاید هزار سال دیگر
اشکهایمان
آتش دلهامان را بخواباند

مریم
تاسوعای89
آمریکا

Monday, December 6, 2010

کولی


نباید وقت داشته باشم بیایم اینجا
قاعدتا نباید بیایم اینجا و بنویسم. اما راستش من زیاد از این قول دادنهایم به خودم خیری ندیده ام. پس لااقل می گذارم همین شما تک و توکی که به بلاگم سر می زنید بدانید کجایم
من چطورم؟
خوب به دنبال یک ذره آرامشم این روزها
و در نتیجه در دلشوره مدام!!
دلشوره ای که مرا یاد سال کنکور لعنتی ام می اندازد
فصل فاینال است و من باید درس بخوانم و مخصوصا از یکی از این کورسهایی که گرفته ام باید بالای ب بگیرم. تمام آینده من به همین یک نمره بسته است
دیگر اینکه این روزها به تغییر کد پستی فکر می کنم و به اینکه در این به زودی 26 سالی که از خدا عمر گرفته ام این 13 امین کد پستی من خواهد بود. هر دوسال از عمرم را در یک خانه سپری کرده ام. هر دو سال.من رسما خانه بدوشم
به وسایلم نگاه می کنم که همین 5-6ماه پیش از جعبه در آوردم و حالا باید دوباره بسته بندی کنم. دوباره کارتنهای خالی. دوباره روزنامه باطله. باید دسته چک جدید سفارش بدهم. و آدرسم را در تمام آدرس لیستها عوض کنم.
به کجا!؟ خوب جالبترین بخش داستان زندگی من این است که تقریبا تا لحظه آخر هیچوقت مطمئن نبوده ام چه می شود. درست مثل یک کولی اصیل که نداند ایستگاه بعدی اش کجاست
من منتظر بادم و برف
وقتی برف ببارد می روم
این را خوب می دانم

مریم
16آذر89
آمریکا


Thursday, November 4, 2010

اقیانوس


اگر شنا ندونی و در اقیانوس افتاده باشی سخته که به راه نجاتی فکر کنی. تسلیم میشی و حتا دست و پا هم نمی زنی. میذاری آب شور و سرد تو رو تو خودش ببلعه. ببلعه و تو رو با خودش به عمق ببره. به خودت میای و خودت رو در عمقی می بینی که بیرون اومدن ازش خیلی سخته. به خودت میای و می بینی که ته اقیانوس نشستی. اون ته نشستی و فشار یه اقیانوس آب رو روی دهنت حس می کنی که از باز شدنش جلوگیری می کنه .تو اون لحظه تو دیگه انتظار هیچ نجات دهنده ای نداری. تو اون عمق فقط می نشینی به انتظار پایان. می نشینی و فقط با چشمهایی که از شوری اقیانوس پره به بالا نگاه می کنی وبه حجم عظیم آب تیره ای که تو رو تو خودش غرق کرده خیره میشی.اون لحظه تاریک ترین لحظه ی عمرته. اون لحظه تو اون سکوت و فشار صدای تپش قلبت رو می شنوی که در انتظار از هم پاشیدنه. نفسی رو که تا حالا نگه داشتی بیرون میدی . تموم شد . حالا تو تنها ذره هستی خودت رو وا دادی. ریه هات پر از آب شور میشه.شوری و تلخی تموم حلقتو پر می کنه. حالا دیگه تاریکی فقط تو چشمهای شورت نیست. تاریکی تو ذره ذره وجودت نفوذ کرده. تو و تاریکی یکی میشین.تو و اقیانوس یکی میشین.دیگه چیزی از تو نمونده. تو دیگه نیستی.دیگه هرچی هست فقط اقیانوسه. تاریکی بزرگی که به انتظار قربانی تازه اش صبور و ساکت نشسته.
پایان

مریم
14آبان89
پی نوشت:بلاخره لپ تاپم رو پس گرفتم و فونت فارسی دارم. هوراااا
پی نوشت دو:اینا همش داستانه. باور نکن. گاهی لازمه برای رسیدن به روشنایی از تاریکی بگذری. مهم اینه که بگذری. مهم اینه که تسلیم نشی. حالیته!؟
پی نوشت سه:خیلی پیداست این روزا بوف کور هدایت می خوندم!!؟

Thursday, October 21, 2010

اطلاعات معماری!


وقتی سقف رو رو سر کسی خراب می کنی
دیگه اون سقف برای تو هم سقف نمیشه
فقط خواستم گفته باشم!!!

مریم
29مهر89
آمریکا

Thursday, October 14, 2010

New path


چند وقتیه که به تغییر رشته ام فکر می کنم.چرا؟ راستش توضیح این موضوع یکم سخته. دلیلش شاید طولانی شدن مدت تحصیلم در رشته اصلیم باشه. وقتی برای مدت زیادی سرت رو به یه سنگ می کوبی خسته میشی.دلیل دیگه تغییر خودمه . مدتیه که به دنبال آرامش خودم و اطرافیانم هستم.به آدمایی فکرمی کنم که تجربه ای مثل من داشتن و دلم می خواد بتونم کمکشون کنم. زندگی سختتر از این حرفاست و مشکلات مردم از مشکل نون شب بزرگتره. حقیقت اینه که من به این نتیجه رسیدم که تا به اون چیزی که توی وجودت میگذره رسیدگی نکنی نمی تونی تو دنیای بیرون کمکی برای خودت و یا هیچکس دیگه باشی. درگیری با دنیای درونی شاید با نظر خیلی ها کار ساده ای بیاد . اما واقعا(و این رو به تجربه میگم) سخته و اگر کمک درست و حسابی در این راه نداشته باشی احتمال باختنت خیلی بیشتر از اونیه که فکرشو می کنی. اگر تو دنیای مادی ببازی خیلی راه برای جبرانش وجود داره. اما حقیقت اینه که اگر تو دنیای درون ببازی ممکنه اصلا به جایی برسی که دنیای بیرون رو نتونی تاب بیاری و خیلی راحت صورت مسئله رو که خودت باشی پاک کنی! زندگی اگر یه درس به من داده باشه همینه.
حالا می خوام همزمان که راه خودم رو پیدا می کنم راه رو به آدمهای دیگه هم نشون بدم.
زندگی روزمره هم درحال تغییره که در کمال تعجب و البته خوشحالی بیشتر مواقع ناراحت و نگران این موضوع نیستم. فکر می کنم بلاخره یه چیزی میشه و به زبون ساده زدم به طبل بی خیالی!! خوب یا بد فعلا همینه که هست!

مریم
22مهر89
آمریکا
پی نوشت:جواب یه سری از ایمیلهاتونو دادم.به بقیه هم در این یکی دو روزه رسیدگی می کنم. اونایی که هنوز جواب میل و یا مسجشون رو نگرفتن یکم دیگه دندون سر جگر بذارن